Teslimde “kaç belge kayboldu?” sorusunun dürüst cevabı

Bu soru sık soruluyor ve en çok uydurulan rakam da burada.

Bulabildiğimiz şeyler: 2002'de NIST'in ABD sermaye tesisleri sektörü için tahmini, yetersiz veri birlikte çalışabilirliğinden yılda 15,8 milyar dolar. Kapsamı tasarım, inşaat ve işletme; tesis teslimi değil ve rakam eski. FIATECH'e atfedilen tahmin: sahiplerin O&M bilgisini düzeltmek ve girmek için proje maliyetinin %2-4'ünü harcadığı, geleneksel EPC teslimine ise %0,3'ten azının ayrıldığı. 400 milyon dolarlık projede 8-16 milyon dolar denmesi örnek bir çarpım, denetlenmiş bir ortalama değil.

Bulamadığımız şey: EPC'den sahibine teslimde belgelerin yüzde kaçının kaybolduğu, ya da ortalama gecikmenin kaç gün olduğu. Bu ölçülmüş bir oran olarak yok.

Somut kanıt olarak kalan: veri kusurlarının kendisi. Petrobras verisiyle yapılan bir CFIHOS uygulamasında zorunlu özniteliklerin hepsi eşlenememiş: bazı alanlar yoktu, bazıları boştu, tesis hiyerarşisi farklıydı. Bu bir yaygınlık oranı vermiyor, ama sorunun nerede çıktığını gösteriyor.

Ne yapılabilir: teslim kapısında "gereken ↔ kabul edilen" sayımı (etiket, öznitelik, belge), ilk geçişte doğrulamadan kalan sayısı, açık redline'lar, sahibin yeniden girmeye harcadığı saat. Bunlar kaybolan belge yüzdesinden çok daha iyi bir ölçüm.

Kaynaklar: Gallaher (NIST) 2002; MIMOSA/OpenO&M el kitabı; CFIHOS uygulama makalesi (2025); NIST/FIATECH teslim kılavuzu.